Τα γουμαράγκαθα δεν τρώγονται

Ο Καραμίχας ομίλησε.: «Ξεχάστε το βαμβάκι». Ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ εξέφρασε προχθές την απόλυτη αντίθεσή του στη συνέχιση της βαμβακοκαλλιέργειας στη Θεσσαλία.
Μάλιστα, κάλεσε τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να υιοθετήσουν την πρότασή του και να την κάνουν επίσημη θέση του κόμματος. Προφανώς, δεν αντιλαμβάνεται το «τι» σημαίνει αυτό για τις επιδόσεις του κόμματος στην περιοχή.
«Ξέρετε πόσο έφθασε ο υδροφόρος ορίζοντας στη Θεσσαλία; Ξεπέρασε τη στάθμη της θάλασσας. Να πάτε, λοιπόν, σε παραγωγές προϊόντων διατροφής που και εισόδημα να έχετε αλλά και νερό για να πιείτε και να πλυθείτε. Πρέπει επιτέλους στο ΠΑΣΟΚ να πάμε σε ανατρεπτικές πολιτικές», είπε ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ.
Οι αναφορές του, σύμφωνα με δημοσιεύματα, προκάλεσαν μούδιασμα στα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Γιατί; Μα, διότι, το βαμβάκι είναι φλέγον θέμα για τη Θεσσαλία και κάθε αναφορά, όταν γίνεται με απόλυτο και αβασάνιστο τρόπο, μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις και πολιτικό κόστος. Το οποίο αντανακλά, φυσικά, στα τοπικά στελέχη του κόμματος.
Αρκετοί υποστηρίζουν πως το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να χαρακτηρισθεί ως το κόμμα που θέτει στο στόχαστρό του το βαμβάκι καθώς σχετική αναφορά (για την αντικατάσταση της βαμβακοκαλλιέργειας από λιγότερο υδρόφιλες καλλιέργειες) είχε κάνει και ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος Γιώργος Παπανδρέου σε ομιλία στη Βουλή το φθινόπωρο του 2007. Μην το ξεχνάμε.
Αν, πράγματι, το ΠΑΣΟΚ κινηθεί σ’ αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να τεκμηριώσει τη θέση του. Δεν πρέπει να είμαστε ούτε λαϊκιστές ούτε αφοριστικοί. Ο Καραμίχας έχει δίκιο όταν διαπιστώνει το πρόβλημα του νερού και του κινδύνου εξαφάνισής του. Ο Παπανδρέου είχε δίκιο όταν μιλούσε εναντίον των υδρόφιλων καλλιεργειών. Όμως, αυτός ο κόσμος που οδηγήθηκε στη μονοκαλλιέργεια του βαμβακιού το έκανε διότι κάποιοι τον κατηύθυναν εκεί τάζοντάς του ένα «αγροτικό Ελντοράντο» το οποίο –εν πολλοίς0 πολλοί απόλαυσαν τα τελευταία 20 χρόνια. Σήμερα, όμως, πώς έρχεσαι και του λες ξαφνικά του άλλου πως «τέλος, πάμε γι άλλα». Κι άντε του το ‘πες. Περιμένεις και να σε χειροκροτήσει; Μα, ο άνθρωπος είναι μουδιασμένος. Πρέπει να σκεφτεί τι θα φάει αύριο το πρωί. Και, δυστυχώς, τα γουμαράγκαθα δεν τρώγονται. Στη Θεσσαλία, τουλάχιστον. Για τη Λακωνία, τόπο του Καραμίχα, δεν ξέρω…